uzağıma uzattım ellerimi mevsimsiz soldu yüreğim

gönlüme yağmaz sandım,sevdama gölge olan ayazın

kara kışları soludum___tenimde bir yabancı izi

ardından soluksuz koştum

ayaklarımın altında silinmeyen bir sevda izi












çok kere bozdum tövbemi,sensizliğe oruçluyken

gözlerimde bir avuç kanlı yaş ardınsıra süzülürken

tek bir sözüne_yıllarımı yağmalamışken

dur demedim bu kez__dur demedim!

yokluğun üzerime tüm sagnağıyla yağarken









saçlarıma düşen akları saymadım

ömrüme akan aşkları tanımadım

duymadın belki__belki de hiç yaşamadın!

bir gece yarısı yüreğinde buldum yokluğunu

ve ben_sus/tum hep içimden ağladım











dolu dizgin geçti yıllar ellerimde örselenmiş kırıklar

tarifsizdi yüreğimde senden kalan inceden sızılar

anlatamadığım onca siyaha bürünmüş duygular

hepsi ellerimde__hepsi dillerimde__

ve hepsi__yüreğimde soldular











kırık kalemim yazdıkça ağladı sana

kifayetsiz sözlerim her yağmurda sana çağladı

derdini derdim bildim!hani bitmeyecek öncemdin??

hani__hep benimle büyüyecektin?

şimdi söyle!!

nereye mühürledin beni__nerede esir ettin

hangi yürekte tükettin_hangi aşka kurban ettin.










yangınlardayım şimdi;dört bir yanım darmadağın

avuçlarımda dünden kalan tek bir fotoğrafın

rengini yitirmiş mavisinden arınmış umutlarım

yüreğimde kaldı_sorgusunu soramadığım sorularım



dalmasın gözlerin uzaklara__ben ıragımı yakın ettim seninle

beni kaybetsen bile.....

beni kaybetsen bile...!